Nieuws - Pauzeren als Levenskunst, Pose, Ademen


september 2017 

Na zon, regen, zee en bergtoppen is het nu weer tijd voor een nieuw dansseizoen,  een soort nieuw jaar zo aan het einde van de zomer, een nieuw begin.... Prachtig beschreven door de dichter Jon O'Donohue. Herkenbare woorden als we bezield willen leven en bewegen en we het momentum beleven wanneer we worden meegenomen in de dans, dat gevoel dat we worden gedanst.

Op een nieuw begin! Hartegroet, Monika 
 
‘In de onbetreden hoeken van je hart, waar je nooit denkt af te dwalen, 
heeft zich al rustig dit begin gevormd, wachtend tot jij klaar was om tevoorschijn te komen.... 
Het heeft al lang geleden je verlangen gezien, de leegte voelen groeien in je binnenste, 
gemerkt dat je vooruit kwam op wilskracht, en nog steeds niet achter kon laten wat je ontgroeid was.... 

Het zag je spelen met wat zo verleidelijk is aan veiligheid, de grauwe beloften die de eentonigheid je influisterde, 
het hoorde de woelige golven doen opkomen en afnemen, vroeg zich af of je altijd zo kon leven.
 
En toen de vreugde, toen je moed opvlamde en je naar buiten kwam, nieuwe grond betrad, 
je ogen weer vol jeugdige energie en dromen, en een pad van overvloed zich voor je opende.
 
Hoewel je bestemming nog niet duidelijk is, kun je vertrouwen op wat die opening je belooft: 
ontplooi je maar in de genade van het begin, dat één is met je diepste verlangens.
 
Roep je wezen op tot avontuur; houd niets achter; ontdek de ongedwongenheid van risico; 
je zult je al gauw thuis voelen in een nieuw ritme, want je ziel heeft al voeling met de wereld die je wacht.'

 - John O’Donohue -